Seniorka ma 79 lat, waży 83 kg i ma 152 cm wzrostu. Przyznano 3 stopień niepełnosprawności.

Seniorka cierpi na demencję oraz ma problemy z pamięcią krótkotrwałą, dodatkowo bywa obniżona nastrojowo. Choruje także na przewlekłą chorobę płuc, jednak jest ona kontrolowana lekami – korzysta również z koncentratora tlenu.

Porusza się w domu przy pomocy balkonika i jest w tym względnie samodzielna. Przy wstawaniu potrzebuje jedynie lekkiego wsparcia (podanie ręki – bez podnoszenia). Na zewnątrz korzysta z wózka inwalidzkiego.

Występuje inkontynencja – seniorka nosi pieluchomajtki, które należy regularnie zmieniać.

Na co dzień ważna jest aktywizacja – trzeba ją motywować do wstawania, spacerów i ogólnej aktywności, ponieważ ma tendencję do wycofywania się. Dzień zaczyna się około godziny 9:00. W ciągu dnia przewidziana jest dłuższa przerwa (ok. 13:00–16:00). Wieczorem należy pomóc seniorce przygotować się do snu, po czym opiekunka ma czas wolny.

Najważniejsze jest spokojne, cierpliwe podejście, wsparcie w codziennym funkcjonowaniu oraz zachęcanie do aktywności i kontaktu.

Senior ma 78 lat, waży 75 kg i ma 169 cm wzrostu. Przyznano 3 stopień niepełnosprawności.

Senior jest w dużej mierze samodzielny – porusza się bez pomocy, nie korzysta z rollatora i bez problemu wstaje. Ma jedynie lekką, typową dla wieku zapominalność, ale nie choruje na demencję.

Nie ma problemów z trzymaniem moczu ani z korzystaniem z toalety.

Nie wymaga bezpośredniej opieki – potrzebne jest jedynie wsparcie w codziennym prowadzeniu domu, czyli przygotowywanie posiłków oraz pomoc w obowiązkach domowych.

Najważniejsze jest więc utrzymanie porządku, gotowanie oraz obecność, a nie typowa opieka pielęgnacyjna.