Seniorka jest osobą świadomą, inteligentną i nie cierpi na demencję, choć czasami wypowiada nieodpowiednie słowa – w takich sytuacjach opiekunka powinna zareagować spokojnie, mówiąc „rozumiem Panią”, i kontynuować pracę, utrzymując dobrą współpracę, co zazwyczaj przynosi pozytywne efekty. Seniorka choruje na Hashimoto, ma osteoporozę, nieprawidłową postawę, bóle pleców oraz w okolicach pachwin, a także drżenie rąk, co utrudnia jej trzymanie szklanki czy samodzielne otwieranie puszek. Występuje silna inkontynencja oraz osłabienie pęcherza – seniorka nie sygnalizuje potrzeby skorzystania z toalety i używa wkładek, dlatego wymaga przypominania i wsparcia przy korzystaniu z toalety. Porusza się przy pomocy rollatora, którego używa jednak tylko poza domem – opiekunka powinna ćwiczyć z nią chodzenie również w mieszkaniu. Ze względu na ryzyko upadków, niezbędna jest asekuracja przy przemieszczaniu się, wstawaniu i kładzeniu się. Seniorka korzysta z prysznica do trzech razy w tygodniu i wymaga wsparcia przy codziennej higienie. Niechętnie wychodzi na spacery, ale chętnie jeździ taksówką do sklepu lub fryzjera. Ma problemy ze słuchem – posiada aparaty słuchowe, jednak z nich nie korzysta, dlatego opiekunka powinna mówić do niej wyraźnie. Podczas posiłków ważne jest, aby kroić jedzenie na mniejsze kawałki.

Preferencje żywieniowe seniorki
Seniorka ceni sobie smaczną, domową i zróżnicowaną kuchnię na wysokim poziomie. W jej codziennej diecie chętnie pojawiają się ryby, różne rodzaje mięsa, w tym steki oraz dania z mięsa mielonego. Szczególnie lubi potrawy z dużą ilością warzyw i owoców, a także dania z ziemniaków i ryżu. Unika natomiast makaronu i całkowicie rezygnuje z roślin strączkowych. Bardzo ważne jest dla niej, aby posiłki były przygotowywane ze świeżych produktów – nie akceptuje żywności z puszek ani dań gotowych. Lubi także ser kozi. Umiejętność gotowania smacznych, zdrowych posiłków ma dla niej ogromne znaczenie.