Seniorka mieszka sama w domu o powierzchni ok. 120 m². Jest osobą przyjazną i towarzyską, wie czego chce i nie jest osobą z demencją – ważne jest, aby traktować ją z szacunkiem i nie infantylizować. Choruje na niewydolność serca.

W codziennym funkcjonowaniu seniorka porusza się przy pomocy rollatora, potrafi samodzielnie wstawać, jednak opiekunka powinna być przy niej i mieć ją na oku. Krótkie odcinki są możliwe przy rollatorze, dodatkowo dostępny jest wózek inwalidzki. Transfer nie jest wymagany. Ze względu na zatrzymanie wody w lewej ręce seniorka nie może jej prawidłowo unosić.

W zakresie higieny potrzebna jest drobna pomoc przy kąpieli, ubieraniu i rozbieraniu oraz przy zmianie pieluch lub wkładek (inkontynencja moczowa). Seniorka odżywia się samodzielnie. Nadzór nocny nie jest potrzebny, nie ma drzemek w ciągu dnia.

Dwa razy w tygodniu przychodzi polska sprzątaczka. Zadaniem opiekunki jest jedynie pilnowanie, aby rzeczy, z których korzysta na co dzień, były czyste.

Seniorka ma bardzo łagodnego, kochanego psa (większa rasa). Opiekunka powinna wychodzić z nim na spacery i nie bać się psów.

Zakupy może wykonywać córka, która mieszka w tej samej wsi. Sklepy znajdują się w odległości ok. 5 km (ok. godziny pieszo). Na czas przerw seniorka zostaje sama, co jest przez rodzinę akceptowane.

Dla opiekunki przygotowany jest duży pokój w suterenie z własnym prysznicem i toaletą oraz bezpośrednim wyjściem do ogrodu. Zapewniony jest dostęp do internetu oraz dzienna przerwa w wymiarze 2–3 godzin.