Seniorka mieszka sama w domu o powierzchni ok. 140 m². Choruje na chorobę Parkinsona, ma cewnik oraz jest ogólnie osłabiona starczo. Porusza się na wózku inwalidzkim, przy transferze częściowo pomaga, jednak wymagana jest średnia pomoc – przy wstawaniu opiekunka powinna podać obie ręce i aktywnie wesprzeć seniorkę. Seniorka ma bardzo słabe ramiona, dlatego potrzebuje wsparcia również podczas jedzenia.

W zakresie higieny wymagane jest pełne wsparcie: kąpiel, higiena intymna, mycie włosów, pomoc przy ubieraniu i rozbieraniu oraz zmiana wkładek higienicznych. Seniorka ma stały cewnik, który należy utrzymywać w czystości i w razie potrzeby wymieniać. Dla bezpieczeństwa nosi pieluchomajtki. Nocna opieka nie jest wymagana – interwencje nocne tylko w wyjątkowych sytuacjach.

Odżywianie wymaga drobnej pomocy – seniorka ma problemy z żuciem, dlatego stosowana jest dieta miękka, drobno pokrojona. Należy również nadzorować przyjmowanie płynów. Seniorka lubi dobre, urozmaicone jedzenie i cieszy się z obecności drugiej osoby, jednak nie wymaga stałej aktywizacji.

Raz w tygodniu przychodzi fizjoterapeuta na 20 minut ćwiczeń. We wtorki pielęgniarka przygotowuje tabletki. Na co dzień opiekunka kontroluje przyjmowanie leków. Seniorka wstaje około 7:00 i kładzie się spać około 22:00 – w obu tych czynnościach potrzebuje pomocy.

Do obowiązków opiekunki należy również prowadzenie gospodarstwa domowego: gotowanie, sprzątanie pomieszczeń codziennego użytku, pranie, prasowanie, zmywanie naczyń, podlewanie kwiatów oraz zakupy. Na czas przerw seniorka zostaje sama, co jest przez rodzinę akceptowane.

Opiekunka ma zapewniony pokój z internetem, telewizorem i radiem. Dostępna jest dzienna przerwa 2–3 godziny. Prawo jazdy jest mile widziane, ale nie jest wymagane